غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )
مقدمه 24
تاريخ حبيب السير في أخبار افراد البشر ( فارسي )
3 - بخش اول حبيب السير از آغاز آفرينش تا ظهور اسلام اكثر نوشتههاى قسمت اول كتاب حبيب السير از نوع اساطير و قصص و افسانه هاى ملى و مذهبى است كه همه ملل و اقوام عالم كم و بيش داشته و دارند . و سرتاسر مندرجات كتاب در اين قسمت تكرار مطالبى است كه در كتب تاريخ و قصص قديمتر مخصوصا روضة الصفا كه بزرگترين سند و سرمشق تأليف خواند مير بوده است درج شده و همان روايات و حكايات را با تغيير عبارات و احيانا بدون تصرف نقل كرده و غير از تفننات منشيانه چيزى بر مسطورات گذشتگان نيفزوده است . همين مطالب بود كه پيش اسلاف ما در قرون متمادى جزو حقايق مسلم تاريخى پذيرفته شده بود و آن را بعنوان وقايع و قضاياى محققه براى يكديگر زبان به زبان و كتاب بكتاب نقل و روايت ميكردند - و در صحت اين قضايا مخصوصا رواياتى كه بوجهى از وجوه با مبادى و كتب مذهبى مانند تورات و قرآن مجيد ارتباطى داشت اصلا انكار و ترديد نداشتند تا بتحقيق و احتجاج محتاج باشند . دليل قاطع و حجت بالغهء ايشان در تصديق و نقل اين قضايا رواياتى بود كه در كتب سير الملوك و قصص انبياء و تاريخ طبرى و نوشتههاى اصمعى و واقدى و ابو حنيفهء دينورى و امثال آن خوانده يا از مشايخ معتمد خويش شنيده بودند - و عاليترين درجهء تثبت و تحقيقشان اين بود كه چيزى را بدون سند مشاهده يا قرائت كتب و سماع از شيوخ ننويسند و روات را جرح و تعديل كنند و موثق را از ناموثق تميز بدهند . صاحب حبيب السير در مندرجات قسمت اول كتاب آن درجه از تحقيق و تتبع را هم نداشته و فقط بنوشتههاى منظم مرتب قبل از خودش مخصوصا كتاب روضة الصفا اعتماد و همانها را نقل كرده و در منقولات خود نهايت امانت و درستى